نوشته ها
روشهای تشخیص و درمان بیماری پلی میالژیا روماتیکا
تشخیص بیماری پلی میالژیا روماتیکا
وقتی شروع بیماری ناگهانی و چشمگیر باشد، تشخیص بیماری پلی میالژیا روماتیکا نسبتاً آسان است. علائم این عارضه میتوانند مانند سایر بیماریهای پزشکی از جمله آرتریت روماتوئید، آرتروز، پلی میوزیت و فیبرومیالژیا باشند. به همین دلیل، مهم است که سایر علل احتمالی علائم را قبل از تشخیص این بیماری رد شوند.
هیچ تست واحدی وجود ندارد که تأیید کند بیماری پلی میالژیا روماتیکا در شخصی وجود دارد. با این حال، چندین آزمایش خون وجود دارند که با نشان دادن وجود التهاب یا کم خونی در بدن میتوانند به تشخیص بهتر کمک کنند. برای کنترل آرتریت روماتوئید، ممکن است مادهای در خون به نام فاکتور روماتوئید بررسی شود. این مورد در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید افزایش مییابد.
آزمایشهای تصویربرداری گاهی اوقات در تشخیص بیماری پلی میالژیا روماتیکا مفید هستند. سونوگرافی میتواند التهاب بافتی را نشان دهد و ممکن است برای تشخیص این عارضه از سایر شرایطی که علائم مشابهی ایجاد میکنند، استفاده شوند. از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) ممکن است برای شناسایی سایر دلایل درد شانه استفاده شود.
درمان بیماری پلی میالژیا روماتیکا
بیماری پلی میالژیا روماتیکا معمولاً با داروی کورتون (مثلاً پردنیزون) درمان میشود. دوزهای بالا در ابتدا تجویز شده و سپس تا پایینترین سطح ممکن در کنترل علائم به تدریج کاهش مییابند.
معمولاً فرد به درمان کورتیکواستروئید پاسخ سریعی میدهد و علائم طی چند روز پس از شروع مصرف دارو به طرز چشمگیری کاهش مییابند. دوزها با توجه به میزان کنترل علائم، در فرد تنظیم میشوند. هنگامی که بدن تحت استرس است (بعد از جراحی)، ممکن است دوزها افزایش یابند.
اکثر افراد میتوانند در طی دو سال مصرف داروهای کورتون را متوقف کنند، اگرچه ممکن است برخی از افراد برای چندین سال نیاز به دوز کم داشته باشند. هنگامی که فردی علامتی نداشته و برای چند ماه دیگر نیازی به مصرف دارو ندارد، این نشان میدهد که بیماری در حال بهبود است.
با قطع درمان داروهای کورتیکواستروئید، ممکن است بیماری عود کند! اما در صورت شروع مجدد درمان، علائم به سرعت به درمان پاسخ میدهند. بسیاری از افراد در طی کاهش میزان کورتیکواستروئیدها، بیماریشان عود میکند. این عودها با افزایش دوز دارو برای مدتی و سپس کاهش تدریجی دوباره دوز درمان میشوند.
در حالی که کورتیکواستروئیدها در درمان بیماری پلی میالژیا روماتیکا بسیار مؤثر هستند،
اما استفاده طولانی مدت از دارو میتواند عوارض جانبی زیر را بههمراه داشته باشند:
- افزایش حساسیت به عفونتها
- افزایش اشتها یا افزایش وزن
- نازک شدن استخوانها (پوکی استخوان) به ویژه در خانمها
- پف صورت
- نازک شدن و کبودی آسان پوست
- فشار خون بالا
- دیابت
- کدر شدن لنزها در چشم (آب مروارید)
بسیار مهم است که هرگز مصرف داروهای کورتون را به طور ناگهانی متوقف نکنید! دوز باید به تدریج کاهش یابد تا زمانی که در سطحی قرار گیرد که بتواند با اطمینان دستور توقف مصرف دارو داده شود.
در طول درمان با کورتون و کاهش دوز، نظارت منظم برای عوارض جانبی لازم است. برای کنترل واکنشها به داروهای کورتیکواستروئید (سایر داروها که از نازک شدن استخوان جلوگیری میکنند)، ممکن است سایر درمانها تجویز شوند.
متوترکسات، دارویی است که فعالیت سیستم ایمنی بدن را سرکوب میکند، ممکن است در برخی بیماران با کورتیکواستروئیدها تجویز شود. همچنین ممکن است برای کاهش دوز کورتیکواستروئید برای به حداقل رساندن عوارض جانبی مربوط به آن استفاده شود.
پیشگیری از پلی میالژیا روماتیکا
عوامل دیگری که در مدیریت بیماری پلی میالژیا روماتیکا مهم هستند عبارتند از:
- فیزیوتراپی یا ورزش منظم، به ویژه ورزش کم فشار و کشش
- داشتن یک رژیم غذایی سالم و متعادل
- داشتن مقادیر کافی استراحت
سایر داروهایی که ممکن است برای درمان این بیماری استفاده شوند، شامل داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) هستند. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی به کاهش التهاب و کاهش درد کمک میکنند، اما به اندازه کورتیکواستروئیدها در تسکین علائم مؤثر نیستند. برخی افراد درمانهای جایگزینی مانند طب سوزنی و ماساژ را در درمان علائم این بیماری مفید میدانند.
مرکز فوق تخصصی مغز و اعصاب و نورون
برای دریافت اطلاعات بیشتر به بخش تماس با ما مراجعه کنید.
برای مشاهده پیج اینستاگرام مرکز تخصصی مغز و اعصاب نورون اصفهان کلیک کنید.