علل ابتلا:

در این بیماری،قسمتی از مغز به نام ماده سیاه دچار اختلال می‌شود.
این ناحیه از مغز ماده شیمیایی به نام دوپامین ترشح می‌کند که با اثر روی قسمت‌های مغز و نخاع باعث کنترل و تنظیم حرکات عضلات بدن می‌شود.
در پارکینسون تعدادی از سلول‌های ماده سیاه مغز تخریب شده و ماده شیمیایی دوپامین کاهش پیدا می‌کند.
مسمومیت فلزات سنگین، تماس با سموم علف کش و حشره‌کش، مسمومیت با دی‌سولفید کربن، تماس با منگنز، مسمومیت با مونواکسید کربن احتمال بروز بیماری پارکینسون را افزایش می‌دهند و همچنین مصرف داروهاي ضد روان پريشي آنتي سايكوتيک با ایجاد پاركينسون دارويي باعث سفتي و لرزش اعضاي بدن مي شود.

راه های پیشگیری و درمان:

پاركينسون درمان پذير است اما نه به اين معنا كه ديگر هيچ اثري از اين بيماري وجود نخواهد داشت.
بلكه به معناي كنترل بيماري با دارو است و علايم بيماري تقريبا كنترل شده و به زندگي بيمار آسيبي وارد نمي شود و به كمك داروهای خوراکی مي توان اميد به زندگي در بيماران را افزايش داد. درمان های توانبخشی نیز که شامل گفتاردرمانی، فیزیوتراپی، کاردرمانی و ورزش می‌شود طی دوره درمانی ضروری است زیرا فعالیت بدنی باعث افزایش قدرت عضلات، بهبودی و نرمی حرکات اندام و بهبودی تعادل، کاهش سفتی و درد مفاصل می‌شود.
بر این اساس، انجام ورزش‌های هوازی مانند پیاده‌روی، تردمیل، شنا و دوچرخه‌سواری به افراد مبتلا به پارکینسون توصیه می‌شود.

مرکز تخصصی و فوق تخصصی مغز، اعصاب و روان نورون