درمان:

در درمان این بیماران دو هدف دنبال می شود. ابتدا درمان ضایعات ایجاد شده در اثر ضربه اولیه و سپس جلوگیری از آسیبهای ثانویه.

1- شكستگي جمجمه:

1. شكستگي هاي خطي روي سر نياز به درمان خاصي ندارند و عارضه‌اي ايجاد نمي‌كنند. اما شكستگي‌هاي كف جمجمه ممكن است باعث آسيب به اعصاب سر و صورت مانند بينايي، شنوايي و يا اعصب صورت شوند. همچنين ممكن است اين شكستگي ها موجب پارگي لايه منن‍‍ژ و نشت مايع مغزي نخاعي شوند. هركدام از اين عوارض بر حسب شدت درمان خاص خود را دارند.
2. شكستگي فرورفته: به حالتي گفته مي‌شود كه قطعه شكسته بداخل جمجمه و مغز فرو رفته باشد. اغلب اين شكستگي ها بايد جراحي شده و قطعه فرورفته خارج شود.

2- خونريزي اپيدورال:Epidural Hematoma

خونريزي بين سطح داخلي جمجمه و لايه سخت شامه را خونريزي اپي دورال مي‌گويند. در ابتدا اين بيماران هوشيار بوده و فقط سردرد دارند. اما طي چند ساعت سطح هوشياري كاهش يافته و در صورت عدم درمان ممكن است باعث مرگ بيمار شود. درمان اين بيماران جراحي و خارج كردن لخته خون است.

3- خونريزي سابدورال:Sabdural Hematoma

خونريزي زير سخت شامه و سطح مغز را خونريزي سابدورال مي‌گويند. ضربه مغزي و آسيب مغزي ناشي از آن در اين بيماران شديدتر است و درصد بالايي از اين بيماران فوت مي‌كنند. درمان اين بيماران نيز جراحي فوري و تخليه لخته خون است.

4- خونريزي داخل مغز: Intracerebral Hematoma

اين خونريزي معمولا با له شدگي  (Contusion) و آسيب موضعي مغز همراه است.  لخته خون و ورم ناشي از ضربه باعث فشار روي نواحي اطراف ضايعه شده و در صورت شدت ممكن است آن نواحي را نيز صدمه بزند. از اين رو اگر حجم ضايعه و اثر فشاري آن شديد باشد بهتر است لخته خون و نواحي صدمه ديده به طريق جراحي تخليه شوند.

5- ضربه مغزي منتشر: Diffuse Brain Injury 

در اين نوع ضربه، تمام مغز آسيب ديده و معمولا ضايعه موضعي كه بتوان با جراحي آنرا تخليه كرد وجود ندارد. اين بيماران اغلب بدليل ورم ناشي از ضربه دچار اغمائ شديد مي‌شوند. درمان اين بيماران درمان تورم مغز و عوارض ناشي از اغماي طولاني است.